آهنگ آزادی به نظر گیتاریست یک اثر با رنگی تازه و نو در آثار شادمهر است و هر شنونده ی شادمهری ، با شنیدن این اثر متوجه نقطه تمایز های این اثر می شود.
مهم ترین خصیصه ی تمایز این آهنگ فاکتور خوانندگی است . نت های کشیده ی درون این آهنگ شنونده را به فضای آهنگ های حماسی و اجتماعی می برد . و حتی با تامل بیشتر درمضمون و محتوای آهنگ ، بی شک تصاویری از مفهوم آزادی در ذهن مخاطب مجسم می شود و این همان القای درست حس یک ترانه و برقراری ارتباط با مخاطب است که پر ارزش ترین و مهم ترین ویژگی در اجرای این نوع اشعار می باشد. به بیانی دیگر آنچه ما باید از این آهنگ با اولین شنیدن برداشت کنیم ، مفهوم آزادی می باشد که به نحو احسن به آن پرداخته شده است.
تنظیم این کار با توجه به مضمون ترانه ، هوشمندانه صورت گرفته است استفاده از سازی سنتی مثل سنتور در آهنگ ، نماد خاصی را برای هر ایرانی جلوه می کند.
شروع آهنگ با ساز سنتور و شکستن سکوت با ضرب های تاکیدی آن ، حس شکستن آرامش و خفقان برای رسیدن به آزادی را تداعی می کند. کار جالبی که در این آهنگ انجام شده ، پخش کردن صدای ساز سنتور در دو سمت خروجی صدا است و حتی نوعی گذر صدا از سمت چپ به راست و بالعکس را می توان احساس کرد. ابتدای آهنگ با دکلمه ی شعر و در گام پایین با آرامش خاصی شروع می شود اما در ثانیه ی 0:57 آهنگ را به گامی بالا تر می برد و با آن آهنگ را ادامه می دهد.
اگر مانند سایت گیتاریست به آهنگ توجه كنید می بینید به نت های کشیده ای مانند 1:00 و 1:17 / 1:23 و 1:39 توجه کنید. فاصله های زمانی آنها کاملآ رعایت شده است و خواننده دقت بسیاری را در کشیدن نت ها ، شفاف بودن صدایش تا پایان زمان نت و تحریر های ظریف و نامحسوسش به کار برده است .
نکته ی انتقادی گیتاریست : همراهی ویلون برای قسمت های وکال و موزیک آهنگ ایده ی خوب و البته رایجی است ، اما از مشکلات این اثر آن است که فضای پس زمینه ی آن خصوصآ در قسمت موزیک که به اجرای ملودی اصلی پرداخته می شود به خوبی پر نشده است و حتمآ باید از سازهایی با شدت صدایی پایین تر در کنار ویلون (مثل پیانو با اجرای آکورد ها و یا همان صدای گیتار با ریتمی خاص و تن صدایی بالاتر از این ) استفاده می شد تا فضای خالی کار به طور کامل پر شود و خلائی احساس نشود .
در دقیقه ی 1:41 همراه با صدای خواننده ، صدای ساز سنتور هم به صورت گذر ،ملودی را اجرا می کند و در در دقیقه ی 1:55 همراه بالا رفتن گام صدای خواننده ، شدت صدا هم در اجرای سنتور بالا می رود و هر دو با این دینامیک افزایش صدا ، حس بسیار زیبایی را خلق می کنند.
نکته :در دقیقه ی 2:06 تا 2:09 ویلون با اجرای یک پاساژ به سمت نت های زیر ، گویا قطعه را از صدای خواننده می گیرد و به ملودی اصلی پیوست می دهد. این کار در آثار شادمهر یکی از نکات ظریفِ تنظیم هایش است که شاید به چشم هم نیاید اما اگر چنین کاری انجام نشود ، نوعی پیوست ناگهانی و نامناسب به وجود می آید که کاملآ برای شنونده محسوس و البته ناخوشایند است . همان طور که رعایت نکردن فواصل پرده ای نت ها ناخوشایند است!
سبک ویلون در اجرای ملودی در نوع خودش جالب و زیباست و آرشه کشی های نوازنده و توانایی او در حفظ لگاتوی ملودی ( پیوستگی نت ها) تحسین برانگیز است.به دقیقه ی 2:09 تا 2:40 با دقت گوش دهید!
نظر گیتاریست این است که بهتر بود حداقل در قسمت های گام بالا، افکت های Reverb و یا Delay بر روی صدای خواننده قرار می گرفت . مسلمآ در زیبایی بیشتر کار و تا حدودی هم در پر فضای وکال آهنگ تاثیر داشت! البته شادمهر هم مقداری رنگ صدای خود را عوض کرده تا محکم تر و با قدرت بیشتری شعر را بخواند.
نکته ی انتقادی: و اما انتقاد دیگری که بنده بر این اثر دارم، در مورد پایان این اثر است. در دقیقه ی 3:15 تا 3:22 باید شدت و گام صدای خواننده کاهش یابد و آهنگ را از حالت ادامه دار خارج کند و همانند حُسن ختام آهنگ که با کاهش صدای سنتور به صورت مواج همراه است ، کار را به پایان برساند اما خواننده در همان گام مانده است و طوری شعر را به پایان رسانده که گویا ادامه ای هم وجود دارد و شنونده باید منتظر ادامه ی آهنگ باشد و این کار ، کاملآ اشتباه است!
ضمناً این را هم اضافه کنم که تغییر شدت صدا و گام در انتهای این آهنگ ، مقداری نیازمند تغییر ملودی در پایان آن است و باید شکل اجرا تا حدودی در این دقیقه تغییر کند.
- ادامه مطلب
شنبه 25 شهريور 1398(بازدید )برچسب:,
22:10
- 6 نظر
سلام خدمت همه دوستان و بازدیدکنندگان سایت گیتاریست. در این پست از سایت آکورد آهنگ شیلا به درخواست یکی از دوستان (آقا اشکان) برای شما قرار داده ایم. منتظر نظرات گرم شما دوستان هستیم. موید باشید.
